« فى اصول الكافى عن ابى حمزة عن ابى جعفر عليه السلم فى قوله : إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ قال : فى امر الولاية يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ قال : من افك عن الولاية افك عن الجنة » و در تفاسير مشهوره يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ را هم به مدح مؤمنين حمل كرده‌اند و هم بذم منكرين و بنا بر مدح معنى چنين است كه مصروف مىشود از قول مختلف آن مؤمنين كه بنا بر لطف و توفيق الهى از آن مصروف شده‌اند ، و بنا بر ذم معنى چنين است كه برميگردد از پيغمبر و قرآن آن كسى كه از خير برگشته يا كسى كه در سابق علم الهى مستحق مصروفيت شده به جهت عناد و انكار قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ معنى ظاهرى اينست كه كشته شدند تخمين كنندگان اما اهل تفسير قتل را به معنى لعن و خرّاصون را به معنى كذّابون گرفته‌اند يعنى لعنت كرده شدند دروغ گويان از اصحاب قول مختلف اين خبرست در معنى دعاء بقتل و بلعن الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ ساهُونَ آن خرّاصونى كه آنها مغمورند در جهل خود و غافلان و بيخبرانند از امور حقه بنا برين ضمير هم مبتداست و فى غمرة خبر اول و ساهون خبر دوم مثل آنكه گويند زيد جاهل جائر يعنى زيد نادان است و جور كننده يَسْئَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ اى « يسألون ايان وقوع يوم الدين » يعنى ميپرسند اين خراصون از روى استهزا كه كى خواهد بود واقع شدن روز جزا كه حق تعالى فرموده : وَ إِنَّ الدِّينَ لَواقِعٌ ؟ پس حق تعالى در جواب ايشان ميفرمايد كه واقع مىشود آن روز جزا يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ در روزى كه آن كافران بر آتش دوزخ سوخته شوند و بدان معذب گردند . بنا برين يوم هم منصوبست بفعل مقدر و تقدير كلام چنين است كه « يقع فى يوم هم . على النار يحرقون » و سوخته شوند در حالتى كه گفته شود مر ايشان را كه ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ بچشيد مرارت سوختن و عذاب خود را هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ اين عذاب آن چيزيست كه بوديد شما در دنيا كه به رسيدن و طلبيدن آن شتاب ميكرديد و ميگفتيد أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ و بعد از وعيد كفار در وعد ابرار ميفرمايد كه :